TO ΠΑΤΡΙΚΟ ΜΑΣ…….

Προχθές εκεί που τα 'πινα με κάποιον κολλητό μου…μας ήρθαν μνήμες και νοσταλγίες από το Ν. Γκούμας. Αμέσως μπήκαμε στο internet να δούμε βίντεο και εικόνες από τον ναό, όμως στο τρίτο τσίπουρο το κλείσαμε δεν το χρειαζόμασταν οι εικόνες ζωντάνεψαν μπροστά μας. 

Γράφει ο TONI8

Περισσότερο  θέλαμε να θυμηθούμε, όχι τόσο την εικόνα εντός με την πύρινη ατμόσφαιρα και την αρμάδα που όμοια της δύσκολά θα δούμε (αρχές με μέσα δεκαετία 90) όσο το εκτός, τον περιβάλλοντα  χώρο. Είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε εκεί, στα 500 μέτρα και κάθε περατζάδα μας ακόμα και όταν δεν είχε αγώνα μας μάγευε. 

Ποτέ δεν θα ξεχάσω την μια, την κολώνα των προβολέων, που ήταν ακριβώς στο χείλος του πεζοδρομίου και ίσα ίσα που πέρναγες χωρίς να ακουμπήσεις στον δρόμο (μην μας έτρωγε και κάνα αμάξι) και μόλις έπαιρνες την στροφή βρισκόσουν μπροστά από την Σκεπαστή που ακόμη και κλειστή μας προκαλούσε δέος. Στην γωνία η boutique που χαζεύαμε την βιτρίνα με τις ώρες, σκεφτόμασταν,  πόσες φορές είχαμε μπει μέσα για να περιηγηθούμε χωρίς φράγκο στην τσέπη απλώς να χαζέψουμε και αν μαζεύαμε το χαρτζιλίκι ίσως και να αγοράζαμε κάτι  (δεν έγινε ποτέ μας τα έτρωγαν τα ηλεκτρονικά).

 Δίπλα το άλσος όπου όταν μας πήγαιναν την καθιερωμένη εκδρομή από το σχολείο, κατηφορίζαμε προς το γήπεδο μήπως και  ήμασταν τυχεροί  και πετυχαίναμε προπόνηση ώστε να περιμένουμε να τελειώσει , να κάνουν την έξοδο οι παίχτες και να πάρουμε κάνα αυτόγραφο. Σπάνιο όμως, τις περισσότερες φορές πετυχαίναμε του μπάσκετ, δίπλα όπου εκεί μας άφηναν να μπούμε μέσα και να δούμε την προπόνηση.

 Όλα αυτά μας ήρθαν στον νου, καθώς συζητάγαμε για τον νέο ναό που τον περιμένουμε πως και πως (έχουμε φάει τον γάιδαρο, δυσκολοχώνευτη αυτή η ουρά). Κάθε μέρα αναζητούμε βιντεάκια για την πρόοδο του έργου και ανυπομονούμε να ολοκληρωθεί .Έχουμε γίνει μηχανικοί αρχιτέκτονες ηλεκτρολόγοι κ.τ.λ  και χάνουμε την ουσία, ότι όταν ολοκληρωθεί  θα δημιουργηθεί νέα γενιά ΑΕΚτσήδων, θα κιτρινίσει εκ νέου η περιοχή και οι γύρω συνοικίες, θα δημιουργηθούν νέες αναμνήσεις που θα μεταφέρονται στις επόμενες γενιές, θα συνεχιστεί η Ιστορία που είχε διακοπεί από εκείνον τον Μάιο του 2003.

Όσο για εμάς τους δύο αν και έχουμε αλλάξει πλέον γειτονιά (σώγαμπροι και οι δύο) για καλή μας τύχη έχουμε ακόμα τα ΠΑΤΡΙΚΑ μας και περιμένουμε με αγωνία την στιγμή όπου θα βγούμε από την πόρτα θα συναντηθούμε στην γωνιά και θα περπατήσουμε προς τον ναό ακούγοντας καθαρά την βοή των συνθημάτων όπου θα μας μαγέψουν σαν σειρήνες και υπνωτισμένοι θα μπούμε μέσα αντικρίζοντας την  ανιδιοτελή αγάπη μας.

Υ.Γ 1 Διαβάσαμε όλοι την απαράδεκτη ενέργεια με καταστροφές και αρπαγές στο κλειστό των Λιοσίων. ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ όποιοι το έκαναν, δεν σεβάστηκαν τίποτα ,πρέπει και εμείς να βοηθήσουμε να αγαπήσουμε και να προστατέψουμε το μπασκετικό μας ναό που επιτέλους έχουμε. Κύριε Αγγελόπουλε σας ευχαριστούμε για όλα.

Υ.Γ 2 Μακάρι να βρεθεί λύση στο γηπεδικό και για την ομάδα του Χάντμπολ,το αξίζουν να έχουν την δική τους έδρα.