Ισοπαλία σαν ήττα

Παρόλο τις απουσίες και την κακή ψυχολογία μετά την ήττα από τον Παναιτωλικό η ομάδα έδειξε αξιοπρεπές πρόσωπο στην δύσκολη έδρα της Τούμπας. 

Αλλαγές υπήρξαν σε πρόσωπα (κάποιες αναγκαίες) και όχι σε σύστημα και θεωρώ αν ήταν πιο προσεκτικοί οι επιθετικοί  στις τελικές  προσπάθειες (βλέπε Τσούμπερ) η ομάδα θα έφευγε με την νίκη χωρίς να σημαίνει ότι θα καθάριζε την πρόκριση .Το τελικό 0-0 σε πολλές περιπτώσεις ευνοεί τον αντίπαλο ειδικά αν προηγηθεί στο σκορ πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεσαι μόνο νίκη (και αυτήν πρέπει να επιδιώξεις  με έξυπνη τακτική και προσήλωση) αν θες να προκριθείς. Για την Α.Ε.Κ. η ρεβάνς αποτελεί αγώνα must to win τόσο για να μην τελειώσει η χρονιά από τον Γενάρη αλλά και για  να σπάσει την κακή παράδοση των τελευταίων χρόνων απέναντι στον Π.Α.Ο.Κ. Τακτικά ο κόουτς το πήγε πολύ καλά το παιχνίδι με κοντά τις γραμμές, άφησε την κατοχή στον αντίπαλο και προσπάθησε να χτυπήσει στην κόντρα έλεω Γέφτιτς όπου μπορούσε να βγάλει άμεσα τις κάθετες μπαλιές που χρειάζονται σε τέτοιες καταστάσεις χωρίς να ταλαιπωρεί την μπάλα. Επιμένω το ματς της Τετάρτης θα είναι πολύ πιο δύσκολο γιατί χρειάζεσαι νίκη και επιπλέον θα έχεις τις απουσίες των τριών διεθνών Ιρανών και ειδικά των αριστερών μπακ όπου θα πας σε λύση ανάγκης.

Προτού την ρεβάνς αύριο ακολουθεί ένα δύσκολο ματς στο Περιστέρι όπου ο Ατρόμητος καίγεται για βαθμούς, θα πρέπει να αποδείξει η ομάδα ότι υπάρχει βελτίωση και συνέχεια και όχι να κάνει πισωγύρισμα.

Υ.Γ.  Πολλοί άσκησαν κριτική στον Γιαννίκη για τα τελευταία λεπτά όπου έβαλε τρίτο χαφ και τρίτο στόπερ και δεν κυνήγησε την νίκη. Εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε διότι αν έτρωγε γκολ θα έλεγαν άλλα, όλοι θέλουμε η ομάδα να έχει νοοτροπία νικητή και να κυνηγάει να κερδίζει όλα τα ματς ανεξάρτητα από αντίπαλο όμως δεν γίνεται από την μία μέρα στη άλλη εδικά όταν δεν είναι δική σου η ομάδα και όταν παίζεις το κεφάλι σου σε κάθε αγωνιστική.  

ΤΟΝΙ 8